خانه / مقالات / مطالعه موردی : این مالک رستوران پاسخی استثنایی به روزنامه نیویورک‌تایمز داد
مطالعه موردی

مطالعه موردی : این مالک رستوران پاسخی استثنایی به روزنامه نیویورک‌تایمز داد

تصور کنید که سالیان متمادی و طولانی به‌سختی در شغلی کارکرده‌اید. افراد بسیار معدودی هستند که به‌خوبی و مثل شما صنعت شمارا درک کنند و همچنین کم نیستند افرادی که توانایی‌ها و عملکرد شمارا در این کار تحسین کنند.

ناگهان یک اتفاق غیرقابل‌تصور رخ می‌دهد و آن اینکه : یک همکار بسیار محترم به‌صورت مستقیم کار و فعالیت و شور و علاقه شمارا به باد انتقاد می‌گیرد و به‌طور مستقیم به پسرفت شما و اینکه چرا باید کیفیت کار شما این‌چنین تنزل داشته باشد، اشاره می‌کند.

شما چطور پاسخ می‌دهید؟ به‌شدت از خود دفاع می‌کنید؟ شاید حمله‌ای را به‌صورت متقابل در پیش بگیرید و انتقامی که شایسته رفتار وی هست را برنامه‌ریزی کنید.

صبر کنید، ممکن است دراین‌بین گزینه دیگری هم وجود داشته باشد که تاکنون به آن توجه نکرده باشید. البته مطمئناً آسان نیست، اما حتماً نتایج بسیار بهتری را برای شما به ارمغان می‌آورد. انتقاد را بپذیرید و سعی کنید آن را مبنایی برای رشد و ارتقاء عملکرد خود قرار دهید.

 

هوش هیجانی شما چه نقشی دراین‌بین دارد؟

زمانی که در مسیر استفاده و به کارگیری هوش هیجانی گام بر می دارید، درواقع توانایی شناسایی و درک احساسات خود و استفاده از اطلاعات حاصل از آن را برای هدایت روند تصمیم‌گیری خود بروز داده‌اید.

خواه یک کارآفرین موفق یا یک کارمند وفادار باشید، پذیرش انتقاد هرگز کار ساده‌ای نیست. چراکه برای کاری که انجام می‌دهید، انرژی گذاشته‌اید، سالیان سال زمان صرف کرده‌اید و درمجموع مراحلی را پشت سر گذاشته‌اید که شاید هیچ‌کس دیگری قادر به درک آن نباشد؛ اما درک اینکه یک شخص به‌یک‌باره از راه برسد و تمام زحمات شما در طی سالیان گذشته را به‌یک‌باره با انتقاد خود به زیر سؤال بکشد، کاری بسیار سخت و دشوار است، حتی سخت‌تر از تمام زحماتی که در طی این سال‌ها متحمل شده‌اید.

اما حقیقت این است که انتقاد اغلب ریشه در حقیقت دارد – حتی اگر به بهترین شیوه ممکن به شما انتقال داده نشده باشد. زمانی که بازخوردی منفی دریافت می‌کنید، دو راه برای انتخاب در برابر شما قرار دارد: می‌توانید احساسات خود را کنار گذاشته و آن‌ها نادیده فرض کنید و سعی کنید از شرایط پیش‌آمده چیزی یاد بگیرید و یا می‌توانید عصبانی شوید و اجازه دهید که احساسات شما بر شما چیره شده و از شما سوءاستفاده کند. یک روش درواقع رویکرد فعالانه نسبت به موقعیت است و دیگری رویکرد واکنشی و انفعالی نسبت به شرایط.

Outstanding Response by EQ (1)

حدس بزنید که کدام‌یک در درازمدت به نفع شما تمام می‌شود؟

اشتباه نکنید: به‌هیچ‌وجه قصد کم کردن اثر بد و تلخ انتقاد را ندارم، در این رابطه توصیه می کنم مقاله ای را که قبلا در رابطه شیوه ارائه بازخورد منفی و انتقاد منتشر کرده ایم را مطالعه کنید.

اما زمانی که در جایگاه دریافت‌کننده انتقاد قرار می‌گیریم، خواه این انتقاد به شیوه‌ای درست و ایدئال ارائه‌شده باشد یا خیر، توجه کردن به این موارد فوق‌العاده گران‌بهاست:

1- کنار گذاشتن احساسات شخصی و در نظر گرفتن اینکه چه چیزی را می‌توانم از این دیدگاه متفاوت به نفع خودم یاد بگیرم؟

2- به‌جای تمرکز کردن بر روی ارائه پاسخ، چگونه می‌توانم از این بازخورد به‌منظور کمک به ارتقاء خودم یا تیم خودم بهره ببرم؟

 

مطالعه موردی توماس کِلِر و روزنامه نیویورک‌تایمز

مطالعه موردی که در این مطلب می‌خواهم به آن بپردازم، در رابطه با آقای توماس کِلِر، یکی از معروف‌ترین و بزرگ‌ترین سرآشپزها و صاحبان رستوران در دنیا است که نکات (1) و (2) مطرح‌شده در بالا را به‌خوبی در برمی‌گیرد.

کِلِر یک آشپز مشهور در جهان امروز است که طرفدارانی در اقصی نقاط دنیا دارد. جوایز بسیار زیادی را برای کار و حرفه خودش دریافت کرده، چندین و چند کتاب مختلف و پرفروش را تألیف کرده و تنها سرآشپز آمریکایی است که دارای دو رستوران مجزا است که به‌طور هم‌زمان موفق به کسب هر سه ستاره میشلن در باب تائید کیفیت غذاهای خودش شده است.

اما پیت وِلز، مطرح‌ترین منتقد غذا و رستوران از روزنامه نیویورک‌تایمز در مطلبی به‌سختی از کیفیت غذا تهیه‌شده توسط این سرآشپز در رستوران‌های تحت مدیریت وی انتقاد کرده و سه تجربه خود از صرف غذا در این رستوران‌ها را در پاییز و زمستان گذشته را در بهترین حالت کسل‌کننده و در بدترین حالت حال به هم زن توصیف کرده است.

حال ببینیم که یکی از برجسته‌ترین سرآشپزها و مالکان رستوران در دنیا چگونه به مطلب درج‌شده در روزنامه‌ای که تنها 4 سال پیش رستوران وی را بهترین در نیویورک معرفی کرده بود، چگونه پاسخ می‌دهد؟

او خیلی ساده عذرخواهی می‌کند.

وی در بیانیه‌ای که ممکن است در نظر مخاطب هم فروتنانه و هم الهام‌بخش جلوه کند، مسئولیت عملکرد ضعیف رستوران خود را پذیرفته و قول ارتقاء و بهبود آن را می‌دهد. در ادامه بخشی از پاسخ وی را برای شما می‌آورم:

“ما از تکیه کردن بر موفقیتی که دیروز کسب کردیم، راضی و خشنود نیستیم. ما باور داریم که می‌توانیم عملکرد بهتری را برای خودمان، برای حرفه خودمان و از همه مهم‌تر برای مهمانان خودمان ارائه کنیم. ما فرصت، ابزار و انگیزه و تعهد لازم برای این کار راداریم و زمانی که در کار خود با پسرفت کوتاهی مواجه می‌شویم، برای جبران آن به‌سختی سعی و تلاش می‌کنیم.”

پیش از آنکه پاسخ کِلِر را پاسخی غیر صمیمی و ریاکارانه یا یک حرکت ساده در عرصه روابط عمومی در نظر بگیرید، توجه کنید که اجرا این کار در عمل درواقع چقدر می‌تواند سخت و دشوار باشد:

با فروتنی کامل برخورد کنید، انتقادی را از شخصی بپذیرید که هرگز در موقعیت شما قرار نداشته و از وی عذرخواهی کنید.

پس فراموش نکنید که اگر پاسخ طبیعی شما به یک بازخورد منفی این است که “اون کیه که بخواد انتقاد کنه؟” یا چیزی شبیه به این . . . در اولین قدم فقط در حال گرفتن فرصتی برای رشد از خودتان هستید. در مقابل بهتر است در نوبت بعدی که در جایگاه دریافت‌کننده یک انتقاد قرار می‌گیرید، سعی کنید غرور خود را زیر پا گذاشته و از فرصت و تجربه به‌دست‌آمده بهترین استفاده را برای رشد و یادگیری خود داشته باشید. این کار و رویه در نگاه اول فقط و فقط به نفع خود شما تمام می‌شود.

منبع: https://goo.gl/tTsKmx

مقاله پیشنهادی

تمجید

رفتاری صادقانه داشته باشید: قدرت تمجید صادقانه

باهم ببینیم چطور داشتن رفتار صادقانه موجب ایجاد تفاوت می‌شود. سناریو زیر را در نظر ...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *